Turbopack had een vervelende gewoonte: bij elke serverrestart begon hij opnieuw van scratch. De build-graaf leefde alleen in het geheugen, en dat geheugen verdween zodra je de dev-server afsloot. Next.js 16.3 verandert dat met een aanhoudende build-cache die het werk naar schijf schrijft en na een herstart gewoon verdergaat waar hij gebleven was. Wat vroeger een koude start was, wordt een warme.
Gebouwde kennis die herstart overleeft
De cache opslaan in geheugen was eenvoudig maar kortetermijndenken. Turbopack schrijft de build-graaf nu naar schijf, zodat een herstart geen tabula rasa meer is. Alleen modules die daadwerkelijk veranderd zijn, worden opnieuw verwerkt. Voor grote codebases — honderden componenten, diepe afhankelijkheidsbomen — scheelt dat aanzienlijk bij elke cold start. Meerdere keren per dag. Dag na dag.
Minder geheugen, snellere transforms
De 16.3-update brengt ook memory eviction mee: Turbopack dropt module-records actief zodra ze niet meer nodig zijn. Dev-servers die vroeger onbeperkt geheugten vraten naarmate de dag vorderde, blijven nu lean — een daling van zo'n 90 procent piekgeheugen is geen randsituatie. Bovendien draait de React Compiler nu als Rust-plugin binnen Turbopack, zodat alle transforms in dezelfde geoptimaliseerde stack plaatsvinden in plaats van over een procesgrens.
Onze kijk
Buildtooling is de infrastructuur die je nooit ziet als het werkt en altijd voelt als het niet werkt. Een cache die herstart overleeft, een server die niet groter wordt naarmate de dag vordert — dit zijn verbeteringen zonder eigen featurepagina die toch elke sessie opleveren. Als je Next.js draait, is 16.3 er een om snel op te pakken.



